Veel mensen denken dat overgewicht alleen maar een kwestie is van minder in je mond stoppen, kauwen en slikken. Dat zou, als het zo eenvoudig zou zijn, dé oplossing zijn voor een probleem waarmee een heel groot gedeelte van onze wereldbevolking mee worstelt. Toch gaat dit probleem verder dan dat.
Er wordt van overgewicht gesproken als het BMI (Body Mass Index) hoger is dan 25. Alhoewel dit niet direct een goede manier is om vetzucht aan te tonen wordt deze index toch veel gebruikt in onderzoeken. Bij een score tussen 20 en 25 heb je een gezond gewicht. Tussen 25 en 30 wordt er gesproken van overgewicht. Bij een score hoger dan 30 is er sprake van obesitas.
Zowel genen als omgeving zijn van invloed op het gewicht. Hoe hoger het gewicht hoe groter de invloed van de omgeving daarop. De figuur, afkomstig uit The Medical Journal of Australia, laat de verhouding zien. Bij een lage BMI is de omgeving van een veel lagere invloed dan bij een hoog BMI. (ref 1-3)

Laten we er maar geen doekjes om winden: obesitas is gevaarlijk voor je gezondheid. Bij langdurig overgewicht heb je kans op verhoogde bloeddruk, verhoogd cholesterol, hartinfarct, psychologische gevolgen, stress-incontinentie, beroerte (CVA) en sommige vormen van kanker. Daarnaast kan je te maken krijgen met ademhalingsproblemen, hormonale problemen, problemen met je bewegingsmechaniek, sociale isolatie, minder goed kunnen werken, invaliditeit en ouderdomssuikerziekte. Kortom, genoeg redenen om vanaf nu gezond te gaan leven.
Toch is het voor veel mensen niet zomaar iets van minder eten. Voor mensen met obesitas (BMI >30) is afvallen en gewichtsbeheersing uiterst complex. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat bij sommige mensen de hersenen niet correct reageren als er gegeten is waardoor men dooreet als er eigenlijk al genoeg voeding in het lichaam is gestopt (ref 5).
Dit mag natuurlijk geen reden zijn om dan maar te zeggen "Ik kon er niets aan doen", maar het verklaart wellicht wel waarom sommige mensen veel gemakkelijker afvallen dan anderen.
Toch is het voor heel veel mensen een kwestie van weten wat er in je mond gaat en hoeveel je verbrandt. Dit moet ongeveer in evenwicht zijn waarbij de verbranding natuurlijk iets hoger meot zijn dan wat je eet.
Er is in deze maatschappij meer aandacht voor slanke mensen dan voor mensen met overgewicht. Gelukkig wordt er door grote modemerken steeds vaker gesteld dat zij niet meer samen willen werken met broodmagere modellen omdat deze geen zuivere weergave zijn van hun klantenbestand.
Toch zijn we zelf ook verantwoordelijk voor de overdreven aandacht voor het slanke. Bijna iedere week staat er wel ergens in een magazine een dieet of tips om af te vallen (soms niet eens zulke goede tips) maar toch worden die bladen "en masse" gekocht met als gevolg dat er de week daarna weer nieuwe tips in staan (die de vorige dan weer tegenspreken). Kennelijk ontbreekt het ons aan juiste en eenvoudige informatie om gezond te leven, anders kochten we die bladen toch niet? Gevolg is dat veel mensen hun lichaam meer schade aanbrengen dat positieve voordelen omdat ze te weinig eten.
Deze website geeft informatie over gezonde en lekkere voeding en geef je tips om gewicht te verliezen. Uitgangspunt is dat je kwaliteit van leven niet mag lijden onder je behoefte om gezond te worden. Want wat heb je er aan als je gezond bent maar niet kan genieten?
Wil je het wetenschappelijke artikel lezen waarop dit artikel gedeeltelijk gebaseerd was? Klik dan hier.
Referenties
- Montague CT, Farooqi IS, Whitehead JP, et al. Congenital leptin deficiency is associated with severe early-onset obesity in humans. Nature 1997; 387: 903-908.
- Yeo GS, Farooqi IS, Aminian S, et al. A frameshift mutation in MC4R associated with dominantly inherited human obesity. Nat Genet 1998; 20: 111-112.
- Hinney A, Schmidt A, Nottebom K, et al. Several mutations in the melanocortin-4 receptor gene including a nonsense and a frameshift mutation associated with dominantly inherited obesity in humans. J Clin Endocrinol Metab 1999; 84: 1483-1486.
- Risico's van overgewicht
- West DB, Fey D, Woods SC. Cholecystokinin persistently suppresses meal size but not food intake in free-feeding rats. Am J Physiol 1984; 246: R776-R787.
Van Overgewicht terug naar index Gezondheid